Antibiotica voor blaasontsteking worden voorgeschreven na testen en identificatie van de veroorzaker van de ziekte. Tegelijkertijd wordt een test uitgevoerd om de gevoeligheid van bacteriën voor verschillende medicijnen te bepalen. Op basis van de ontvangen informatie stelt de arts een behandelregime op dat nodig is om de infectie effectief te bestrijden en ernstige complicaties te voorkomen.
Efficiëntie
Pathogene microflora kan resistentie tegen verschillende medicijnen ontwikkelen, dus moderne antibiotica hebben een breed werkingsspectrum, waardoor ze bijna alle pathogene micro-organismen kunnen vernietigen. Het meest populaire medicijn is Fosfomycine.
Het antibacteriële middel is verkrijgbaar in poedervorm. Dit garandeert de hoge biologische beschikbaarheid. De werkzame stof vernietigt bacteriële cellen en verlicht de belangrijkste symptomen van infectie. Dankzij een breed werkingsspectrum en een minimaal aantal bijwerkingen kan Fosfomycine worden gebruikt voor verschillende vormen van blaasontsteking.
Bij acuut
In het geval van een acuut ontstekingsproces in de blaas is het noodzakelijk om de groei van pathogene microflora snel te stoppen en te voorkomen dat de ziekte chronisch wordt. Voor dit doel worden moderne antibiotica met bewezen effectiviteit gebruikt.
Voor acute cystitis wordt Monural vaak voorgeschreven. Het hoofdbestanddeel kan zich ophopen in de weefsels van het urinestelsel en gedurende een lange periode een therapeutisch effect behouden. Voor een ongecompliceerde infectie is één enkele toepassing voldoende.
Voor chronisch
In het geval van chronische cystitis moet een antibacterieel middel zorgvuldiger worden geselecteerd op basis van testgegevens. Afhankelijk van de gevoeligheid van bacteriën voor verschillende stoffen, bepaalt de arts de naam, de afgiftevorm en de dosis van het medicijn.
Met bloed
Wanneer de ontsteking van het blaasslijmvlies gepaard gaat met bloedingen, wordt de patiënt meestal in het ziekenhuis opgenomen en krijgt hij antibiotica-injecties. Hemorragische cystitis vormt een groot gevaar voor de gezondheid. Daarom vindt het verloop van de behandeling plaats in een ziekenhuis onder toezicht van artsen.
Fluorochinolonen
Bij de complexe therapie van blaasontsteking worden vaak geneesmiddelen uit de groep fluorochinolonen gebruikt. Dit zijn synthetische breedspectrumantibiotica die de DNA-synthese van pathogene bacteriën kunnen onderbreken.
De meeste fluorochinolonen zijn effectief tegen gramnegatieve pathogene microflora. Tegelijkertijd vertonen grampositieve micro-organismen, zoals streptokokken, enterokokken en pneumokokken, evenals anaerobe bacteriën, resistentie tegen deze stoffen.
Voor de behandeling van blaasontsteking en andere urineweginfecties worden Norfloxacine en Ofloxacine voorgeschreven. De tabletten hebben een aantal contra-indicaties. Ze mogen niet worden gebruikt door kinderen jonger dan 18 jaar, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, en patiënten met nier-, lever- en cardiovasculaire insufficiëntie.
Cefalosporinen
De cefalosporinegroep van antibacteriële middelen omvat 5 generaties geneesmiddelen die de celwanden van bacteriën kunnen vernietigen. Geneesmiddelen zijn verkrijgbaar in verschillende vormen: tabletten, oplossingen en poeders voor injectie, en in de vorm van een suspensie. De eigenaardigheid van medicijnen is dat ze worden gekenmerkt door een relatief lage toxiciteit. Antibiotica uit deze groep worden in sommige gevallen zelfs aan kleine kinderen voorgeschreven.
Bijwerkingen van cefalosporines omvatten vaak misselijkheid en braken of allergische huidreacties. Voor cystitis kan de arts Cephalexin-monohydraat, Cefixime, Cefaclor, Ceftriaxon voorschrijven.
Penicillines
De lijst met geneesmiddelen die tot de penicillinegroep behoren, is vrij breed, omdat dit type antibioticum eerder is gemaakt dan andere. Geneesmiddelen beïnvloeden de enzymen die nodig zijn voor de synthese van de celwand van het infectieuze agens. Een groot aantal soorten pathogene microflora heeft echter resistentie tegen penicillines ontwikkeld. Daarom worden deze medicijnen steeds minder gebruikt om ontstekingsprocessen in het urinestelsel te behandelen. Voor cystitis kan Ampicilline of Amoxicilline worden voorgeschreven.
Hydroxychinolinen
8-hydroxychinolinederivaten worden gekenmerkt door een intens antimicrobieel effect. Deze verbindingen interfereren met de synthese van DNA-gyrase in grampositieve en gramnegatieve bacteriën, waardoor hun verdere reproductie wordt gestopt. Uit de groep van hydroxyquinolines wordt Nitroxoline gebruikt bij de complexe behandeling van blaasontsteking.
Dit middel wordt voorgeschreven als behandeling met andere medicijnen geen positief resultaat heeft opgeleverd. Het antibioticum heeft veel contra-indicaties en kan ernstige bijwerkingen veroorzaken, dus het is ten strengste verboden om het te gebruiken zonder aanbeveling van een arts.
Quinolonen
De chinolongroep van geneesmiddelen met een bacteriedodend effect is gemaakt op basis van nalidixinezuur (nalidixinezuur) en pipemidinezuur (pipemidinezuur).
Geneesmiddelen uit deze serie hebben bewezen effectieve uroantiseptica te zijn, daarom worden ze vaak voorgeschreven voor de behandeling van blaasontsteking en andere infectieziekten van de urinewegen. Niet alle ziekteverwekkers zijn echter gevoelig voor deze antibiotica, dus u moet een onderzoek ondergaan voordat u met de behandeling begint.
Nitrofuranen
Tot een klasse synthetische antimicrobiële middelen, nitrofuranen genaamd, behoren populaire tabletten als nitrofurantoïne en furazidin. 
Deze medicijnen bevatten actieve componenten die snel vanuit het maag-darmkanaal in het bloed worden opgenomen, in de laesie doordringen en zich ophopen in de urine en de nieren. Medicijnen stoppen de groei van bacteriën en vernietigen ze. De moeilijkheid bij het gebruik van nitrofuranen is dat deze medicijnen ongewenste reacties in het lichaam veroorzaken.
Macroliden
Geneesmiddelen uit de macrolidegroep zijn van natuurlijke oorsprong en hebben minimale toxische effecten op het menselijk lichaam, daarom worden ze beschouwd als de veiligste antibacteriële middelen voor blaasontsteking.
Voor ontsteking van het slijmvlies van de blaas zijn tabletten zoals Roxithromycin en Azithromycin effectief. Hun actieve ingrediënten destabiliseren de synthese van speciale enzymen in bacteriële ribosomen. Als gevolg hiervan sterven pathogene micro-organismen, inclusief intracellulaire. Macroliden stimuleren ook de immuunrespons van het lichaam.
Tetracyclines
Antibiotica uit de tetracyclinegroep zijn in staat bacteriële celmembranen te vernietigen. Deze medicijnen zijn actief tegen grampositieve aerobe pathogenen. Tetracyclinegeneesmiddelen zijn effectief tegen infecties met bepaalde gramnegatieve en anaërobe bacteriën.
Het werkingsspectrum van antibiotica is echter vrij smal vergeleken met andere medicijnen op dit farmaceutische gebied. Daarom worden tetracyclines alleen voorgeschreven na ontvangst van de testresultaten. Doxycycline wordt meestal gebruikt voor blaasontsteking.
Levomycetinen
Het belangrijkste actieve ingrediënt in geneesmiddelen uit de chlooramfenicolgroep is een component waarvan de eigenschappen identiek zijn aan het natuurlijke antibioticum chlooramfenicol. Levomycetin en zijn analogen zijn effectief tegen vele soorten pathogene microflora. Het antibioticum werkt bacteriostatisch.
Een aantal ziekteverwekkers van urineweginfecties hebben echter resistentie tegen chlooramfenicol ontwikkeld. Bovendien heeft het medicijn veel contra-indicaties. Daarom wordt Levomycetin voor de behandeling van blaasontsteking alleen voorgeschreven in gevallen waarin therapie met andere medicijnen geen positief resultaat heeft opgeleverd.
Kruidengeneesmiddelen
Om ontstekingsprocessen in de organen van het urinestelsel te behandelen, worden plantaardige medicijnen gebruikt.
Een natuurlijk middel op basis van veenbessen is zeer effectief tegen urineweginfecties. De bes heeft een bacteriedodend en diuretisch effect en helpt het immuunsysteem te versterken.
Contra-indicaties
Antibiotica zijn krachtige medicijnen en hebben een aantal contra-indicaties. Het gebruik van medicijnen zonder een arts te raadplegen kan ernstige gevolgen voor de gezondheid hebben. Tijdens de behandeling van een infectieuze laesie van de blaas moet u zich strikt houden aan de aanbevelingen van de uroloog, de dosering en de duur van het gebruik van de voorgeschreven medicijnen in acht nemen.
Tijdens de zwangerschap
Tijdens de zwangerschap zijn de meeste antibiotica gecontra-indiceerd, omdat de actieve componenten de placentabarrière binnendringen en misvormingen bij de foetus kunnen veroorzaken. Tijdens de zwangerschap worden vaak kruidengeneesmiddelen voorgeschreven. De arts selecteert individueel antibacteriële middelen voor de aanstaande moeder, in gevallen waarin het voordeel voor de vrouw groter is dan het potentiële risico voor het kind.
Bij het geven van borstvoeding
Tijdens het geven van borstvoeding zijn ook sterke medicijnen verboden. Antibiotica die worden gebruikt bij de behandeling van blaasontsteking bij vrouwen kunnen schadelijk zijn voor de baby als de werkzame stoffen in de melk worden uitgescheiden. Het wordt aanbevolen om het kind gedurende de gehele therapieperiode over te zetten op kunstmatige voeding.
Voor kinderen
Kinderen mogen geen antibacteriële middelen krijgen zonder een arts te raadplegen. Een aantal medicijnen zijn op jonge leeftijd gecontra-indiceerd. Bovendien wordt de dosis van het medicijn in de meeste gevallen berekend op basis van het gewicht van het kind.
Voor mannen
De arts maakt altijd de keuze voor een antibioticum, waarbij niet alleen rekening wordt gehouden met het beloop van de ziekte, maar ook met de algemene gezondheid van de patiënt.
Voor mannen met acuut lever-, cardiovasculair en nierfalen, cerebrale atherosclerose en andere ernstige pathologieën zijn een aantal geneesmiddelen gecontra-indiceerd. Sommige antibiotica hebben een negatieve invloed op de potentie en de voortplantingsfunctie. Hiermee moet rekening worden gehouden bij het innemen van medicijnen.
Complicaties
Wanneer de blaas ontstoken raakt, bestaat het risico op complicaties die alle bekkenorganen aantasten. De infectie kan de nieren binnendringen en ernstige pyelonefritis veroorzaken. Bacteriële infectie van de urinewegen is gevaarlijk voor vrouwen vanwege verschillende ontstekingsziekten van de voortplantingsorganen.
Als de patiënt de aanbevelingen van de arts met betrekking tot de dosering van medicijnen en de duur van de behandeling niet heeft opgevolgd, kan de pathogene flora die de infectie veroorzaakte resistentie tegen de medicijnen ontwikkelen en chronisch worden. In dit geval is het uiterst moeilijk om blaasontsteking volledig te genezen. Chronische infectie draagt bij aan algemene intoxicatie van het lichaam en verminderde immuniteit.
Recensies
De beste manier om cystitis thuis te genezen is door Fosfomycin te drinken. Je hebt maar één pakje poeder nodig. De volgende dag geen symptomen. Er zijn ook geen bijwerkingen. Als ik het zelf niet had geprobeerd, had ik niet geloofd dat je in slechts een dag van pijn, jeuk en constante toiletbezoeken af kon komen. Het product is duur, maar effectief.
Goedkope producten kunnen infecties ook goed bestrijden. Dit werd opnieuw bewezen door Fosfomycin en Ofloxacine. Ik nam een antibioticum en daarna een kruidengeneesmiddel om het effect te versterken, volgens het door de arts aanbevolen regime. De ontstekingssymptomen gingen snel voorbij, ik stopte met elk half uur naar het toilet rennen en keerde terug naar het normale leven. Ik moest gewoon een probioticakuur volgen om dysbiose te voorkomen. Ik merkte geen bijwerkingen meer.